Grasrótin

Af tilviljun villtist ég hér inn og lét slag standa, ætla að blogga. Ég hef séð ýmiskonar blogg sem virðast frekar vera skrifuð í þeim tilgangi einum að skrifa, þetta er eitt af þeim.

Ég var í listasögu áðan og hlustaði á fyrirlestur kennarans um minimalisma, ein hugmynd innan þeirrar stefnu er að láta efnið og eðli þess áhveða lögun sína og form. Sem dæmi að pappírssnifsum væri hrúgað saman í haug (dæmi hver fyrir sig hvort um list sé að ræða).

Þetta er að vissu leyti bloggfærsla sem er eftir þessari minimalisku hugmynd, hún hefur ekkert fyrir fram ákveðið form heldur ræðst það aðeins á því efni sem í hana er lagt. En svo þegar betur er að gáð má sjá að hún fjallar ekki um neitt, heldur aðeins sjálfa sig. Þarna erum við aftur komin í minimalisma þar sem grunnformin og fletirnir þurfa ekki að hafa neina merkingu fyrir áhorfandann.